خانه / دسته‌بندی نشده / اصطلاحات اصلی نورپردازی در عکاسی پرتره ( پارت 2)

اصطلاحات اصلی نورپردازی در عکاسی پرتره ( پارت 2)

هنگامی که در چیدمان نورپردازی بیش از یک منبع نور استفاده شود، اندازه شدت سایر نورها نسبت به نور اصلی سنجیده میشود که به آن نسبت نور ( Light rotio) یا نسبت نور پرکننده ( fill light ratio) می گویند. مثلا نور پرکننده می تواند به نسبت یک دوم، یا یک چهارم و یا یک هشتم نور اصلی شدت داشته باشد. به عبارتی اگر مثلا نسبت نور پرکننده یک چهارم باشد یعنی شدت آن به اندازه یک چهارم نور اصلی است. بر اساس شدت نور تایید شده میزان پرشدگی سایه هایی که توسط نور اصلی ایجاد شده است تغییر می کند.

در عکاسی پرتره توصیه می شود برای کاهش شدت سایه ها در تصویر از نسبت نور پرکننده به میزان یک دوم استفاده شود. این میزان شدت نور باعث میشود ضمن کاهش سایه های شدید، سایه های سوژه بطور کامل از بین نرود.

روش دیگر برای تعریف شدت نور پرکننده در مقایسه با نور اصلی استفاده از اصطلاح گام (stop) است که همانند جبران نوردهی با افزایش یک گام در شدت نور، میزان آن نصف خواهد شد. در عکاسی پرتره شدت نور پرکننده معمولا در حدود 1 تا 2 گام از نور اصلی کمتر است.

در عکس های پرتره که به روش کم نور گرفته میشود برای ایجاد سایه های خوب و نسبتا تیره از نورهای پرکننده با شدت کمتر استفاده میشود و برعکس در عکسهای پرنور از شدت نور بیشتری در نور پرکننده استفاده می گردد.

نورپرکننده رامی توان به راحتی با کمک یک فلاش یا رفلکتور ایجاد نمود. ولی آنچه مهم است دانستن این نکته است که صرف نظر از نوع منبع نور مورد استفاده چگونه کیفیت نور پرکننده را کنترل کنید. استفاده از رفلکتور به عنوان نور پرکننده این مزیت را دارد که همان نور اصلی را منعکس می کند و تراز سفیدی آن مشابه با نور اصلی خواهد بود. البته رفلکتورها نور ضعیف تری ایجاد می کنند که برای جبران آن رفلکتور را باید تا جایی که ممکن است به سوژه نزدیک شود.

نور محیطی ( Ambient light)

هر صحنه ای معمولا دارای مقداری نور است که یا به صورت نور طبیعی یا به صورت نور طبیعی یا به شکل مصنوعی ایجاد شده است که به آن نور محیطی می گویند. گاهی به آن نور طبیعی هم می گویند.

در خیلی موارد نور محیطی از انعکاس و پراکندگی غیر مستقیم نور اصلی به دیوارها یا سایر اشیای موجود در صحنه ایجا می گردد.

استفاده از فلاش های اکسترنال یا انواع استودیویی آنها که در مدت زمان بسیار کوتاه نوردهی انجام میدهند، می توانند تاثیر نور محیطی را به حداقل برسانند. در این موارد برای استفاده از نور محیطی لازم است از سرعت های پایین تر شاتر استفاده شود تا نور محیطی بتواند در نور کلی تصویر تاثیر داشته باشد.

در محیط استودیو در مواقعی که می خواهیم تاثیر نور محیطی رابه حداقل برسانیم، بایستی سرعت شاتر را نزدیک به سرعت سینک فلاش تنظیم کنیم. در این حالت کمترین مقدار نور محیطی توسط دوربین دریافت می گردد.

نور پس زمینه (Background Light )

نور پس زمینه نوری است که برای روشن کردن ناحیه پشت صحنه بکار می رود. با این نور می توان جزئیات پس زمینه را آشکار نمود و یا با روشن کردن بخشی از ناحیه پشت صحنه، اثری هاله مانند در پس زمینه ایجاد کرد. مثالی از کاربردهای این نور هنگامی است که در پشت سوژه یک پرده سفید قرار داده شده است و با روشن کردن کامل پرده، یک پس زمینه سفید و یکدست ایجاد می شود.

در محیط استودیو اگر قصد دارید که روشنایی پس زمینه با جزئیات آن همانطور دیده میشود که که چشم می بیند، شدت نور پس زمینه را باید به همان اندازه نوری که برای سوژه بکار می رود تنظیم نمایید. در استودیو با تغییر ارتفاع و زاویه منبع نوری که روشن کردن پس زمینه بکار می رود می توان جلوه های مختلفی همچون روشنایی دایره ای یا شعاعی شکل در پشت سوژه و در ناحیه پس زمینه ایجاد نمود.

درباره‌ی پانیذ حسنی

در حوزه عکاسی دیجیتال فعالیت میکنم و برخی محتوا گذاری های سایت پیکسان رو انجام میدم.

همچنین ببینید

تصویربرداری ماهواره ای

تصویربرداری ماهواره ای چیست؟ | بررسی انواع آن

تصویربرداری ماهواره ای چیست ؟ تصویربرداری ماهواره ای در واقع فرآیند فیلمبرداری و عکاسی از …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *