خانه / دسته‌بندی نشده / تعاریف مربوط به مسیرهای نورپردازی

تعاریف مربوط به مسیرهای نورپردازی

محور دوربین عکاسی (camera axit)

محور دوربین عکاسی شامل خط فرضی است که از دوربین تا سوژه کشیده شده است. به عبارتی مسیر بین دوربین تا سوژه را محور دوربین می گویند. خیلی مواقع برای آدرس دهی محل استقرار منبع نور در یک چیدمان نورپردازی، با تعیین موقعیت آن نسبت به محور دوربین استفاده می شود.

نور هم راستا (on axis light)

هنگامی که منبع نور مستقیما در مقابل سوژه و در همان محوری که دوربین قرار دارد واقع شده باشد، به آن نور هم راستا با دوربین گفته می شود. معمولا در این حالات محل استقرار منبع نور در موقعیتی در بالای دوربین قرار داده می شود.

نور خارج از محور(off axis light)

هنگامی که منبع نور در امتداد محور دوربین نباشد، به آن نور خارج از محور دوربین گفته می شود.

 

تعاریف مربوط به مسیرهای نورپردازی

نمای صورت(facial view)

به قسمتی از صورت که در مقابل دوربین قرار گرفته است نمای صورت می گویند. به عبارتی زاویه ای که صورت نسبت به محور دوربین میسازد نمای صورت را مشخص می کند.

اصطلاح دیگری که گاهی در توصیف نمای صورت مورد استفاده قرار می گیرد، محور گوش تا گوش است. این محور شامل خط فرضی است که از دو گوش سوژه می گذرد و با تغییر زاویه صورت فرد نسبت به دوربین، محور گوش تا گوش نیز زوایای مختلفی با محور دوربین میسازد. براساس چرخش صورت نسبت به محور دوربین، چند نوع نمای صورت تعریف شده است:

  1. چهره کامل یا تمام رخ (full face)

این حالت وقتی است که نوک بینی مستقیما به سمت لنز دوربین باشد.

  1. نمای سه چهارم (view 3/4)

این نما وقتی ایجاد می شود که سوژه سر خود را در محور بدن به یک سمت آنقدر بچرخاند تا جایی که از داخل کادر دوربین گوش دورتر ( نسبت به دوربین) دیده نشود.

  1. نمای دو سوم ( view 2/3)

این نما هنگامی است که سوژه سر خود را در محور بدن به یک سمت آنقدر بچرخاند تا جایی که خط بینی به ناحیه گونه در سمت دورتر صورت برسد. در این نما باید چرخش صورت آنقدر باشد که بینی خط کناری گونه را قطع نکند.

  1. نیم رخ (profile)

نیم رخ حالتی است که صورت به اندازه 90 درجه نسبت به دوربین به یک سمت چرخش پیدا کند. در این حالت فقط یک طرف چهره سوژه دیده می شود.

تعاریف مربوط به مسیرهای نورپردازی

زاویه دوربین عکاسی (camera angle)

محل قرارگیری دوربین عکاسی براساس ارتفاع، فاصله و زاویه ای که با صورت سوژه دارد زاویه ای را با آن ایجاد می کند که زاویه دوربین گفته می شود. معمولا زاویه دوربین را بر اساس سطح چشم سوژه تعریف میکنند.

انواع مختلفی زاویه دوربین تعریف شده است مه مهمترین آنها عبارت است از زاویه در سطح چشم ، زاویه از بالا که در آن زاویه دوربین بالاتر از سطح چشم است، زاویه دید چشم پرنده که دوربین از زاویه خیلی بالا و مایل نسبت به سوژه قرار می گیرد، زاویه از پایین که در آن زاویه دوربین پایین تر از سطح چشم است، زاویه خیلی پایین یا دید کرمی که دوربین از سطح خیلی پایین نسبت به سوژه مستقر می شود و زاویه از بالای سر که دوربین در بالای سر سوژه قرار می گیرد. این زوایا عموما در عکاسی پرتره استفاده می شوند.

محور شانه (shoulder axis)

این محور شامل خط فرضی است که از دو شانه سوژه می گذرد. بر اساس موقعیتی که به سوژه داده می شود این محور می تواند بر محور گوش تا گوش منطبق باشد و یا نسبت به آن زاویه داشته باشد.

زاویه محور شانه نسبت به دوربین، ارتباطی با نیم رخ، نمای سه چهارم یا تمام رخ بودن سوژه ندارد و محور گوش تا گوش می تواند در محدوده حرکت گردن بطور مستقل نسبت به دوربین تنظیم گردد.

تعاریف مربوط به مسیرهای نورپردازی

 

درباره‌ی پانیذ حسنی

در حوزه عکاسی دیجیتال فعالیت میکنم و برخی محتوا گذاری های سایت پیکسان رو انجام میدم.

همچنین ببینید

تصویربرداری ماهواره ای

تصویربرداری ماهواره ای چیست؟ | بررسی انواع آن

تصویربرداری ماهواره ای چیست ؟ تصویربرداری ماهواره ای در واقع فرآیند فیلمبرداری و عکاسی از …

نظری نیست.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *